budowlanka

Drwalnik paskowany

Jest to owad bardzo pospolity w naszych lasach. Najczęściej żerowisko (chodniki) w pniakach po ściętych drzewach, na kłodach (leżących w cieniu) z korą lub nawet okorowanych. Chętnie atakuje również tylce (złamane pnie) sterczące po wiatrołomach lub śniegołomach, jeżeli nie zostaną zaraz obcięte. Warunkiem koniecznym do rozwoju tego owada jest duża wilgotność drewna. Drwalnik w korzystnych warunkach może mieć dwa pokolenia w ciągu roku. Atakuje drewno rodzajów iglastych, najchętniej jodłowe i świerkowe. Może obniżyć wartość o 30%. Larwy wygryzają ku górze i dołowi krótkie chodniki (długości do 5 mm), w których następnie przepoczwarzają się. Wydaje się dziwne, że larwy drwalnika drążą tak małe chodniki, nie wystarczające im do całkowitego rozwoju. Żywią się bowiem nie drewnem, lecz grzybnią. Hodowlę grzybni w chodniku zakłada matka, która przechowuje w przewodzie pokarmowym zarodniki grzyba Monilia candida. Grzybnia następnie wytwarza zarodniki, którymi żywią się larwy. Po przepoczwarzeniu i wylocie chrząszczy grzybnia zamiera i powoduje zaczernienie chodników. Grzybnia nie może bowiem żyć w odosobnieniu od tego owada. Rójka drwalnika przypada na marzec i kwiecień. Samica drąży chodniki wprost w drewnie do głębokości 4 cm. W pewnej odległości od wejścia wygryza boczne odnogi chodnika wejściowego. Na przekroju poprzecznym drewna odnogi boczne biegną wzdłuż słojów rocznych. W bocznych odgałęzieniach samica znosi (po lewej i prawej stronie) jajeczka, każde osobno w niewielkim zagłębieniu w równych odstępach. W czasie tej czynności chodniki oczyszczane są z mączki drzewnej, którą samica wyrzuca na zewnątrz; tym może zdradzić swoją obecność. Głowa larwy drwalnika jest wyraźnie ukształtowana; larwy nie mają nóg, a barwa ich ciała (o długości do 3 mm) jest biała.

hala magazynowa Mieszkanie Warszawa kamieniarstwo wrocław

templatemo.com